Amsterdans

Iets wat ik zou missen in Nederland zijn de danslessen die ik in BelgiĆ« volg, althans dat dacht ik. Bij het snuisteren tussen verschillende Facebookpagina’s over de buurt waar ik woon botste ik op een berichtje over een nieuwe lessenreeks moderne dans voor volwassenen. De proefles was gratis en de locatie bleek dicht bij m’n kamer te zijn. Mezelf verplicht leuke dingen te gaan doen en wat moed bijeen geraapt om de regen en de duistere straten te trotseren bezorgde me een heel fijne avond. Ik liep even verloren bij het vinden van de locatie (ik was er gewoon helemaal langs gelopen en dacht dat het verder was!), deze bleek nog geen vijf minuten wandelen van mijn deur! Ik kwam veel te vroeg het buurthuis binnen (want ik had een kwartier wandelen gerekend) maar werd hartelijk ontvangen door de vrijwilligers achter de bar en de danslerares die al smikkelend van haar avondmaal me begroette met een enthousiaste glimlach en een zwaai, alsof ze me al jaren kende. Ik had me niet ingeschreven, wat ook niet nodig was, maar werd zo hartelijk ontvangen dat het me overviel. Ik voelde zo’n heerlijk warm gevoel vanbinnen, wat een warme personen zijn die Nederlanders toch! Ik vertelde dat ik de dansles kwam proberen en ging gelijk een gesprekje aan met de danslerares. Even leek ik alleen te zijn maar er volgden nog vijf andere dames. Deze waren een stukje ouder dan mij en allemaal al moeder die terug het dansen zouden oppikken die ze in hun jeugd hebben laten vallen. Het thema van de lessen bleek “het eren van de doden” te zijn. Nee, geen gek spiriwirie gedoe maar muziek van overleden artiesten! Al snel gleed ik over de dansvloer op de tonen van Let’s dance door David Bowie maar zwaaide ik ook wijd met m’n armen op de stem van Whitney Houston en zweefde zachtjes op de tonen van Ludovico Einaudi. Zet alvast onderstaande video’s op om je voor te stellen hoe ik door de zaal zwierde.

Deze les was voor mij echt genieten van de muziek. Heel makkelijke en laagdrempelige pasjes die ik met gemak kon oppikken. Ik kon me onmiddellijk overgeven aan de muziek. Er werden ook wat buikspieroefeningen gedaan en wat gestretcht. Met een heerlijk gevoel wandelde ik door de deugddoende regen naar huis en sliep ik als een roos!

Ik vertelde m’n stagementor over de dansles en ze vond het jammer dat er geen leeftijdsgenoten waren. Vond ik zelf niet zo erg want de dames waren hartstikke lief en gezellig. Maar ze raadde me aan om dit weekend eens langs te gaan bij ADC (Amsterdam Dance Center) waar bekende dansers les geven. Deze lessen zijn vrij en per les te betalen. Ik bekeek zaterdagavond het rooster nog eens en zag een les floorwork/modern/contemporary staan, iets wat ik heel mooi vind en leuk om te doen! De les ging door op zondag om 13u. Ik verplichte mezelf weer deze les te gaan volgen door deze op m’n weekplanner te schrijven (waarvoor dank zusje!) en bij het opstaan al m’n danskleren aan te trekken. Om 12u30 stond ik al in het ADC (ik rekende weer ruim qua verplaatsing) en bewonderde de dansers die ik op de schermen kon volgen. Ik was heel erg benieuwd naar de les want deze was voor ‘intermediate’, dus tussen beginner en advanced, ik vreesde dus niet goed genoeg te zijn.

De dansles startte met het vormen van een kring, hand in hand met alle deelnemers en samen wat ademhalingsoefeningen doen en de ruimte te voelen. Ik vond dit best wel een fijne oefening, zo werd ereen band geschept tussen de dansers, want dat is heel belangrijk bij deze stijl, je moet op elkaar afgestemd zijn. Daarna werd ons gevraagd door de ruimte te wandelen om ons nog meer bewust te worden van de ruimte. Langzaam aan werden bewegingen opgebouwd, we versnelden, draaiden, ging trager, maakten contact en zaten in een flow. Wat losmaak oefeningen en spiertraining en het echte werk kon beginnen, alhoewel mijn spieren al serieus op de proef werden gesteld! We gingen diagonaal werken met echt vloerwerk. We moesten zijwaarts de zaal doorgaan steeds laag bij de grond en zoveel mogelijk contact met de grond. In het begin moest ik nog nadenken over m’n passen maar al snel ging dit instinctief. We moesten ons als dieren gedragen en op een natuurlijke manier de zaal doorkruisen. Na wat oefenen moesten we dit ook per twee met ons gezicht naar elkaar gericht doen, ongelooflijk fijne oefening! De lesgever (Sasker Polman) is een enorm lieve lesgever, hij geeft de hele tijd complimenten, en ondersteund wanneer iets niet goed gaat en benadrukt al het goede, geen enkele keer gaf hij commentaar dat ik iets niet goed deed ookal besefte ik maar al te goed dat ik toch een niveau lager had dan de rest van de groep! Hij benadrukte sterk dat de beginners door oefening ook even goed zouden worden. Dit motiveerde mij enorm om door te doen. Ik heb het lastig gehad, ik voelde het bloed in m’n aderen te hard stromen en dacht dat m’n hoofd zou ontploffen maar deed toch verder. De leraar was zo respectvol en de sfeer zat goed. Op het einde kregen we in een recordtempo een dans aangeleerd die we niet op muziek oefenden maar onmiddellijk volledig moesten uitvoeren wanneer de muziek begon! Dit anderhalfuur dansen was echt de leukste, meest intense, moeilijkste, zwaarste, beste, mooiste, boeiendste, vernieuwendste, meest leerrijke dansles die ik ooit heb gehad!

Ik ben alvast benieuwd naar de spierpijn morgen..

Liefs, van een uitgeputte maar voldane Laura

Advertenties