Meidentrip naar Rotterdam

Gezien Selien, Chiara en ik in drie achtereenvolgende maanden jarig zijn hadden we plots het lumineuze om met z’n drieën op weekend te gaan in plaats van cadeaus te kopen voor elkaar. We kozen voor een dag wellness in Elysium te Bleiswijk (vlak bij Rotterdam). We vertrokken zaterdagmorgen op een gladde route (het had vrijdag gesneeuwd). We hadden een heel vlotte doortocht en kwamen maar een halfuurtje later dan voorzien aan de wellness. Met de wellness hadden we al meteen een koopje gedaan. Ik had namelijk een kortingscode toegestuurd gekregen om voor maar €16 een hele dag te genieten van alle faciliteiten en we kregen daarbovenop ook nog eens een showerfoam! We genoten een hele dag van alle lekkere geuren, de warmte, zalige baden, heerlijk eten, heftige opgietsessies en verkoulende dompelbaden. Na een dag van ontspanning vertrokken we naar onze verblijfplaats in Rotterdam. In de zoektocht naar een geschikte Airbnb botste Selien op dit pareltje. Een dansstudio omgebouwd tot slaapplaats waar we met drie in één ruimte konden slapen en bovendien toegang hadden tot een andere danszaal, kledingruimte en ontvangstruimte (oeps ik vergat een foto te maken van de kamer waar wij sliepen!). IMG_4801beterIMG_4802beterIMG_4803beterIMG_4804beterIMG_4805beterWe dansten ’s avonds laat samen in de danszaal en speelden Exploding Kittens (een grappig spel van Selien over jawel, ontploffende katten!). De volgende ochtend werd het een hele zoektocht naar ontbijt. Supermarkten bleken pas na 12u open te gaan en de bakkers in de buurt bleken gesloten. Na een wandeling vonden we dan toch een bakkerij: Bakkerij De Frans. Een hele toonbank vol lekkers en tal van acties waarbij je de ene koek na de andere gratis kreeg. We lieten ons helemaal gaan en kwamen met een hele zak vol voor maar €8 buiten. “Dan zullen we wel niet zo lekker zijn”, dachten we, maar het tegendeel bleek waar te zijn. Hebben wij weer geluk gehad! Het geweldige aan de Airbnb is dat we de volgende morgen gratis lessen mochten volgen! Er stond een Yoga&Chill les op het programma. Ik heb altijd al eens yoga willen doen. Ik ondernam onder andere al een poging met Laurence, maar dat enkel met een boek. Na een korte poging tot het nemen van een goede foto lagen we op een yogamatje in een volle leszaal. Een uurtje mediteren, evenwicht houden, niet bewegen en spieren tot het uiterste rekken, dat deed deugd! IMG_4806beter2Na de les werd het hoogtijd de stad te verkennen. Na het nemen van de bus richting centrum vonden we al snel de winkelstraat. Even snel ontdekten we dat er geen bijzondere koopplaatsen te ontdekken vielen en dat elke shop minstens twee keer te vinden was. In de late namiddag aten we heerlijke tosti’s in The Tosti Club. Dikke gebakken boterhammen vol met lekkers en de bijpassende tostisaus. Na wat verder winkelen maakten we nog even een stop bij Hema voor een €2-thee-met-taart moment. We hadden nog een lange rit voor de boeg en besloten daarna aan onze terugreis te beginnen.

Een geweldig meidenweekend met lekker veel ontspanning, heerlijk voedsel en veel getater. Ik kijk nu al uit naar volgend jaar!

Liefs, Laura

Advertenties

Verrassingstrip Maastricht

Van woensdag 20 tot zaterdag 23 september nam m’n vriendje me mee op verrassingstrip! De bestemming was voor mij onbekend, ik kreeg enkel een lijstje met spullen die ik moest meenemen en een weerbericht.

We vertrokken op woensdag om 9u richting de mysterieuze bestemming. Toen we richting Wallonië gingen zette ik al m’n geld in op een trip naar de Ardennen. Ik zat er compleet naast en dat werd duidelijk wanneer we de Nederlandse grens overreden. Bij de afslag “Maastricht” werd bestemming X bekend gemaakt. Hoera, Maastricht! Hier ben ik zelf al geweest (maar dat wist hij niet) en vond het toen geweldig. Na het parkeren van de wagen was het ngo afwachten waar ik zou overnachten. M’n vriend toonde me de weg op een kaartje en we hielden halt bij een kunstgalerij, dit was namelijk onze slaapplaats!

0cb1ae39-6259-4fec-8efa-3f9aa9eb84f0

Voordeur van het appartement © Florentyna

Enkele trappen naar boven ontdekten we onze prachtige kamer. De foto’s nam ik van de Airbnb pagina van het appartement. Wat je hier dus niet kunt zien is dat op bed een PiP Studio beddengoedset lag! Hoera, eindelijk mag ik hier eens in slapen! Ook was er een ruime badkamer met bad en douche en een grote keuken met zicht op de gezellig straat.

maastricht

De slaapkamer © Florentyna

e90cfbc8-c779-43fd-9214-02bd1651f70e

De keuken © Florentyna

c1ce5799-5dad-439e-8d8f-1519a99dbf03

De badkamer © Florentyna

86015abb-5a7b-464c-a5d3-88b093a4e8ca

Zithoek met televisie, tijdschriftenrek en kledingkast ©Florentyna

951e690a-05eb-4c15-9ad9-8db287c6e99c

Zalig bed! © Florentyna

88c66254-fb8b-45a9-88e7-29a01a6bb0a5

Andere kant van de badkamer © Florentyna

6e8e2d90-96a3-4911-a2a5-2620b3204b5e

De eetruimte © Florentyna

We bleven echter niet lang op het appartement. De volgende verrassing stond gepland om 13u. We gingen eerst nog even lunchen bij Coffeelovers, vlakbij ons appartement, waar we heerlijke foccacia’s hebben gegeten! Man wat waren die goed! Nog nooit zo’n lekker warm broodje gegeten, en dat tegen een heel schappelijke prijs, in een hip design interieur. De volgende bestemming bleek Thermae 2000, een welnesscentrum te zijn in Valkenburg, vlakbij Maastricht. Daar werden we verwend met tientallen sauna’s en baden, groepssessie in het sterrenhemelbad en opgietsessies met honing in de grote sauna. Onze honger stilden we met vlaai en thee (of koffie voor Wouter) en ’s avonds was het geweldig dineren aan het haardvuur met wok en kroepoek (ook dit was echt verwennerij). Wanneer het personeel ons komt melden dat ze gaan sluiten (oeps we waren er nog als laatste!) reden we terug naar het appartement. Daar hebben we heerlijk geslapen in het gigazachte bed.

Op donderdag stond een dag Maastricht op de planning. We aten appelflappen met een kommetje vla en chocolade. We kuierden gezellig door de vele straatjes en bezochten onder andere De Winkel van Nijntje en de bibliotheek die in een kerk is gevestigd. ’s Avonds gingen we dineren bij tapasbar La Barraca naast ons appartement. Wouter en ik kozen zorgvuldig de beste tapas uit en werden bordje na bordje opnieuw verwend met de kookkunst van de kok. Elke tapas was opnieuw een echte verrassing, onze ogen blonken van enthousiasme en ontroering, zo lekker! We besloten ter plaatste nog om morgen terug te komen, gezien we hier niet snel opnieuw kunnen komen eten en we nog zoveel andere tapas willen uitproberen.

Op vrijdag, om de dag te starten, gingen we ontbijten bij Coffelovers. Daar bestelde ik de Healthy Start en wentelteefjes (om het gezonde wat te compenseren) en Wouter het Coffeelovers ontbijt. Ons bord was rijkelijk gevuld met heerlijks. Je gelooft het of niet, maar opnieuw hadden we het gevoel nog nooit zo goed gegeten te hebben. Een adresje om niet te vergeten. Vandaag stond een nieuwe verrassingsactiviteit gepland: rodelen in Valkenburg! Na het rodelen bezochten we ook nog het pittoreske stadje. ’s avonds terug aan het appartement gingen we opnieuw de heerlijke tapas proeven bij La Barraca.

Op de laatste dag brachten we nog een bezoekje aan het Drielandenpunt, waar België, Nederland en Duitsland samenkomen. Helaas moesten we daarmee ook afscheid nemen van ons heerlijke vierdaagse. Wouter heeft echt een perfecte trip gepland en wist helemaal wat ik leuk zou vinden. Dit gecombineerd met de lekkerste eetadresjes is voor mij het perfecte recept voor een geslaagde uitstap. Ik droom er nog van!

Liefs, Laura

Wat ik ondertussen leerde van Nederland – Deel 2

  • In Nederland kun je tijdens de Valentijnsperiode gratis post opsturen indien je zoenlippen op de enveloppe zet! Heerlijk initiatief vind ik het, want ik ben gek op ‘ouderwetse’ post en zelfgeschreven brieven.
  • Nederland heeft de grootste mannen ter wereld. Dit met een gemiddelde lengte van 1m84 zijn de onklopbaar. De vrouwen hebben hier een gemiddelde lengte van 1m69. Onderzoekers vermoeden dat de vele melkproducten die hier worden gegeten en degronken hierbij meespelen.
  • Zeg in Nederland nooit: “ga maar op je poep zitten”, dat kan namelijk heel verkeerd aflopen.
  • Mensen hebben hier heel gekke absurde ideeën en voeren die in alle serieusheid uit! Enkele voorbeelden : Adam zoekt Eva in een BN versie en de Hema musical (ja er zaten dansende rookworsten in)
  • Hier worden Sint-Maarten én Sinterklaas gevierd. Sint-Maarten is een heel ander feest dan bij ons. Kinderen trekken ’s avonds de straat op met zelfgemaakte lampionnen en zingen van deur tot deur liedjes en vragen om snoep.
  • Sinterklaas wordt ook door volwassenen gevierd maar dan met kleine cadeautjes die iedereen voor elkaar koopt.
  • Sinterklaas wordt gevierd op de avond van 5 december
  • Tijdens de feestdagen geven mensen cadeautjes aan elkaar met een cynisch gedicht. Hierbij benadruk je alle slechte eigenschappen van de ontvanger van het cadeau op een heel directe en onverbloemde manier.
  • In heel veel scholen is “overblijven” zoals ze het hier noemen, abnormaal. Heel wat kinderen gaan over de middag naar huis. De kinderen die wel op school blijven passen meestal in een klein leslokaal.

Liefs, Laura

Nederlandse specialiteiten

Wie een nieuw land verkent leert ook een nieuwe keuken kennen. Gezien de korte afstand dacht ik weinig verschil te zien. Dat leek ook zo in de keuken, maar daarbuiten is een wereld van rariteiten die het gastro-intestinaal stelsel worden ingegooid. Hier een kleine bloemlezing van deze hoogtepunten uit eigen ervaring.

Kaas

Natuurlijk kaas, wat had je nu gedacht van die Nederlanders die vaak al beledigend kaaskoppen worden genoemd. Overal, in elke straat is kaas te zien! Indien je een hongertje hebt en krap bij kas zit kun je gerust de ene kaaswinkel na de andere binnengaan om alle kazen te proeven om daarna ongegeneerd zonder aankopen de winkel uit te wandelen. Kaas wordt hier ook recht van de blok of bol op gerechten gelegd inplaats van geraspte kaas. Er liggen hier ook meerdere kaasschaven in huis, geen idee wat ik met vier kaasschaven tegelijk zou moeten doen.

Stroopwafels

Een absolute topper, wat een ontdekking! Ik had ze deze zomer al eens gegeten op Summer School toen elke nationaliteit een typische snack moest uitdelen, maar man wat ben ik hier gek op! Die smeuïge wafels die tegelijk ook heerlijk krokant zijn.

Pannenkoeken en poffertjes met stroop

Deze heerlijke zondagnamiddagsnack is ook heel geliefd in België, alleen weten ze er hier wel heel creatief mee om te springen. Pannenkoekenhuizen duiken overal op en de menukaarten breidden zich steeds verder uit tot de gekste combinaties. Het is zelfs al zo ver gekomen dat er een pannenkoekenboot rondvaart waarop men à volonté pannenkoeken kan smullen gedurende een 75 minuten durende rondvaart op het Ij. Ik bezocht ondertussen twee pannekoekentempels en keek m’n ogen uit naar de heerlijk klinkende opties. De beste poffertjes at ik bij De Vier Pilaren met m’n ouders. Nog nooit zo’n goed gebak gegeten, de poffertjes was smeuïge smeltend en tegelijkertijd krokant. De zwaarste en meest bombastische poffertjes at ik bij The Pancakebakery met Wouter. Ik bestelde de winterpoffertjes, deze werden geserveerd met apfelstrudel, creme brûlée ijs, vanillesiroop, chocoladevlokken en slagroom. Thuis bakte ik al verschillende keren pannenkoeken die ik dan ook rijkelijk insmeerde met echte Van Gilse stroop.

Pindakaas

Voor het eerst in mijn leven proefde ik pindakaas! Ik was er altijd bang voor (niet zoals mensen die aan archibutyrofobie lijden) omdat ik dacht dat het echt met kaas gemaakt werd en die combinatie leek me zo walgelijk! Blijkt er geen gram kaas te zitten in die smurrie die ik al jaren vermijd! Ik at zelfs al quorn met pindasaus (ook wel satésaus genoemd), geweldig vond ik het, wel heel zwaar, pfoe. Ik ben als pindaliefhebber helemaal blij met deze ontdekking.

Vla

De hemel in de koelkast (want frigo begrijpen ze hier niet). Eigenlijk gewoon veredelde pudding (of is het nu net andersom?), maar ik ben nu eenmaal ook gek op pudding. Uiteraard stortte ik me hier al snel op literpakken en Schuddebuikjes en eet ik bijna dagelijks mijn kommetje vla.

Ik hoop snel nog meer lekkers te ontdekken, gezien mijn absolute lactosetolerantie ben ik in mijn nopjes in dit zuivelland.

Liefs, Laura

Vegetarische horror

Nu ik op kamers zit moet ik m’n dagelijkse maaltijden zelf voorzien. Ik ben een groene meid (nou ja, af en toe als het me uitkomt), en ging dus vol goeie moed een vegetarische leven tegemoet aangezien ik nu geen rekening moet houden met andere eters die net wat minder groen ingesteld zijn wanneer het op eten aankomt. Ik kook ondertussen al een dikke twee weken vegetarisch. Ik hou heel erg van de Vlaamse kost die ik thuis vaak eet en wil dan ook liefst dit soort gerechten blijven eten. In deze moderne tijden heb ik geluk dat zowat elk stuk vlees een vegetarische versie heeft in de gigasupermarkten in deze wereldstad. Zo begon ik vandaag hongerig aan gehaktballen in tomatensaus, want ik ben een echte gehaktfan! Ik vond in de supermarkt zoiets als ‘vers gehakt’ maar dan vegetarisch. Dus van dat roze gehakt in slierten, net zoals de echte, zodat ik m’n eigen balletjes kan rollen. Ik opende in de keuken het pakje en nam de nogal vreemd uitziende en aanvoelende smurrie in m’n handen. Een vrij droge boel en dus helemaal niet simpel om ballen van te vormen, die op de verpakking zag er nochtans zo perfect uit.. Alweer had ik me laten misleiden! Enfin, mijn soort van ballen gingen het kokende vocht in. Nog geen seconde in het water en de eerste bal valt helemaal uiteen, in dat kokende sopje. Er was geen redden meer aan dus ik liet het maar koken. Ik begon aan m’n tomatensaus en oh man wat was die heerlijk! Toen ik de ballen uit het sop wou vissen bleek de schade erger dan verwacht. Er bleef haast niks meer over van de ronde vormen die ik eigenhandig had zitten kneden. Na heel wat gedoe om het ‘vlees’ uit het sop te krijgen kon ik dan toch aan tafel gaan. Vergezelt met puree en appelmoes (voor sommigen een horrorcombinatie maar voor mij een match made in heaven), ging ik aan tafel en schepte m’n saus met gehaktprut in m’n bord. Dat zag er niet goed uit, walgelijk gewoon! Ik waagde me aan een voorzichtige eerste hap en kon het nog net binnen houden. De losse brokjes waren heel erg soppig en slap, bah!! Gelukkig hadden enkele halve ballen het wel gered en kon ik deze nog snijden. Jak, wat een smerig gedoe! M’n saus ook helemaal naar de vaantjes door die ranzige smurrie. Eén van mijn favoriete gerechten helemaal verpest, ik moest nog net niet kokhalzen. Al een geluk dat ik nog appelmoes en puree had om me te troosten (die puree was ook niet helemaal geslaagd trouwens, hoe kan zoiets nu mislukken?). De vegetariër in mij is diep teleurgesteld in m’n verlangen naar echte lekkere gehaktballen die m’n moeder zo goed kan klaarmaken. Ik hou het in het vervolg maar weer bij een simpele groentenburger!

Liefs, Laura (die geen honger meer heeft door het horrorvoedsel maar zo graag iets anders wil binnenkappen om die vreselijke smaak weg te krijgen)

Supermarkten in Nederland: van horror tot paradijs

Aangezien ik hier mijn eigen potje kook en niet heel veel ruimte heb om voedsel te bewaren ga ik vaak langs bij de supermarkt. Ik probeerde reeds vijf verschillende supermarkten uit hier in de buurt : Albert Heijn, Hema (hier hebben ze ook een supermarktversie!), Deen, Dirk en vandaag Foodmarkt/Jumbo. Ik vind het altijd heel leuk om in het buitenland een supermarkt te bezoeken omdat er zoveel andere producten te vinden zijn en je de indeling nog niet kent en dus wel moet alle rijen bekijken. Albert Heijn en Hema waren mij al bekend. Ik maak vooral gebruik van de Albert Heijn to go in het station wanneer ik iets kleins nodig. Bij Deen ging ik langs omdat er op dinsdag dolle deendag is (ik verzin dit niet). Dan zijn er goeie deals en bepaalde producten een stuk goedkoper. Fijn winkel vond ik, een standaard supermarkt met duidelijke opbouw. Bij Dirk ging ik langs omdat deze vlakbij m’n kamer is. Wat. een. ramp. Ik heb nog nooit zoveel chaos gezien in één winkel. Het begon al bij het binnengaan. Ik wist niet eens welke kant ik op moest! Ik nam maar de ingang links en bleek in een aparte drankwinkel van Dirk te zijn. Ik heb zeker tien minuten rondjes zitten lopen in dat gedeelte omdat ik er van overtuigd was dat ik via het drankgedeelte de winkel in kom. Ik was helemaal gedesoriënteerd door alle spiegels en vond uiteindelijk toch nog de uitgang. Oké de ingang van de echte supermarkt bleek dus aan de rechterkant, die tegelijkertijd ook de uitgang was. Ik werd er overrompeld door tientallen schreeuwerige rood-witte borden. Ze waren allemaal even opvallend waardoor ze eigenlijk niet meer opvielen. Ik wist echt niet welke kant ik op moest en liep dan maar wat verdwaasd  en doelloos rond. Hier en daar pikte ik een eurodeal op en vond uiteindelijke na wat verdwalen de weg terug naar de kassa.

Toen ik vandaag een brief wou posten werd ik richting Jumbo gewezen. Ik vond de winkel nergens terug en besloot dan maar langs te gaan bij Foodmarkt. Dit bleek de nieuwe naam te zijn van Jumbo, heel verwarrend hier allemaal. De winkel was een droom (in hoeverre je kan dromen over perfecte supermarkten). De winkel was groot maar open en overzichtelijk. Het zag er allemaal heel hip uit met muurschilderingen en krijtborden. Het leek één grote markt (zoals de naam dus doet vermoeden). Er zijn verschillende open keukens waar de hele dag verse bereidingen worden gemaakt (vegakeuken, pizzabakker, Aziatisch buffet, sushibar..) die je zo mee kunt nemen naar huis! Een heel uitgebreid assortiment en kwaliteitsvolle producten met aandacht voor het milieu. Een gigantisch dure winkel zou je denken maar eigenlijk best goedkoop! Niet zo goedkoop als Dirk, maar daarvoor moet je een misselijkmakend/overprikkelend interieur hebben. Ik zag zoveel producten die ik wou uitproberen, zoveel nieuws, vers en gezond! De winkel is ook nog eens vlakbij, hier ga ik vaker komen.

Liefs, een ondertussen hongerige Laura

 

Amsterdans

Iets wat ik zou missen in Nederland zijn de danslessen die ik in België volg, althans dat dacht ik. Bij het snuisteren tussen verschillende Facebookpagina’s over de buurt waar ik woon botste ik op een berichtje over een nieuwe lessenreeks moderne dans voor volwassenen. De proefles was gratis en de locatie bleek dicht bij m’n kamer te zijn. Mezelf verplicht leuke dingen te gaan doen en wat moed bijeen geraapt om de regen en de duistere straten te trotseren bezorgde me een heel fijne avond. Ik liep even verloren bij het vinden van de locatie (ik was er gewoon helemaal langs gelopen en dacht dat het verder was!), deze bleek nog geen vijf minuten wandelen van mijn deur! Ik kwam veel te vroeg het buurthuis binnen (want ik had een kwartier wandelen gerekend) maar werd hartelijk ontvangen door de vrijwilligers achter de bar en de danslerares die al smikkelend van haar avondmaal me begroette met een enthousiaste glimlach en een zwaai, alsof ze me al jaren kende. Ik had me niet ingeschreven, wat ook niet nodig was, maar werd zo hartelijk ontvangen dat het me overviel. Ik voelde zo’n heerlijk warm gevoel vanbinnen, wat een warme personen zijn die Nederlanders toch! Ik vertelde dat ik de dansles kwam proberen en ging gelijk een gesprekje aan met de danslerares. Even leek ik alleen te zijn maar er volgden nog vijf andere dames. Deze waren een stukje ouder dan mij en allemaal al moeder die terug het dansen zouden oppikken die ze in hun jeugd hebben laten vallen. Het thema van de lessen bleek “het eren van de doden” te zijn. Nee, geen gek spiriwirie gedoe maar muziek van overleden artiesten! Al snel gleed ik over de dansvloer op de tonen van Let’s dance door David Bowie maar zwaaide ik ook wijd met m’n armen op de stem van Whitney Houston en zweefde zachtjes op de tonen van Ludovico Einaudi. Zet alvast onderstaande video’s op om je voor te stellen hoe ik door de zaal zwierde.

Deze les was voor mij echt genieten van de muziek. Heel makkelijke en laagdrempelige pasjes die ik met gemak kon oppikken. Ik kon me onmiddellijk overgeven aan de muziek. Er werden ook wat buikspieroefeningen gedaan en wat gestretcht. Met een heerlijk gevoel wandelde ik door de deugddoende regen naar huis en sliep ik als een roos!

Ik vertelde m’n stagementor over de dansles en ze vond het jammer dat er geen leeftijdsgenoten waren. Vond ik zelf niet zo erg want de dames waren hartstikke lief en gezellig. Maar ze raadde me aan om dit weekend eens langs te gaan bij ADC (Amsterdam Dance Center) waar bekende dansers les geven. Deze lessen zijn vrij en per les te betalen. Ik bekeek zaterdagavond het rooster nog eens en zag een les floorwork/modern/contemporary staan, iets wat ik heel mooi vind en leuk om te doen! De les ging door op zondag om 13u. Ik verplichte mezelf weer deze les te gaan volgen door deze op m’n weekplanner te schrijven (waarvoor dank zusje!) en bij het opstaan al m’n danskleren aan te trekken. Om 12u30 stond ik al in het ADC (ik rekende weer ruim qua verplaatsing) en bewonderde de dansers die ik op de schermen kon volgen. Ik was heel erg benieuwd naar de les want deze was voor ‘intermediate’, dus tussen beginner en advanced, ik vreesde dus niet goed genoeg te zijn.

De dansles startte met het vormen van een kring, hand in hand met alle deelnemers en samen wat ademhalingsoefeningen doen en de ruimte te voelen. Ik vond dit best wel een fijne oefening, zo werd ereen band geschept tussen de dansers, want dat is heel belangrijk bij deze stijl, je moet op elkaar afgestemd zijn. Daarna werd ons gevraagd door de ruimte te wandelen om ons nog meer bewust te worden van de ruimte. Langzaam aan werden bewegingen opgebouwd, we versnelden, draaiden, ging trager, maakten contact en zaten in een flow. Wat losmaak oefeningen en spiertraining en het echte werk kon beginnen, alhoewel mijn spieren al serieus op de proef werden gesteld! We gingen diagonaal werken met echt vloerwerk. We moesten zijwaarts de zaal doorgaan steeds laag bij de grond en zoveel mogelijk contact met de grond. In het begin moest ik nog nadenken over m’n passen maar al snel ging dit instinctief. We moesten ons als dieren gedragen en op een natuurlijke manier de zaal doorkruisen. Na wat oefenen moesten we dit ook per twee met ons gezicht naar elkaar gericht doen, ongelooflijk fijne oefening! De lesgever (Sasker Polman) is een enorm lieve lesgever, hij geeft de hele tijd complimenten, en ondersteund wanneer iets niet goed gaat en benadrukt al het goede, geen enkele keer gaf hij commentaar dat ik iets niet goed deed ookal besefte ik maar al te goed dat ik toch een niveau lager had dan de rest van de groep! Hij benadrukte sterk dat de beginners door oefening ook even goed zouden worden. Dit motiveerde mij enorm om door te doen. Ik heb het lastig gehad, ik voelde het bloed in m’n aderen te hard stromen en dacht dat m’n hoofd zou ontploffen maar deed toch verder. De leraar was zo respectvol en de sfeer zat goed. Op het einde kregen we in een recordtempo een dans aangeleerd die we niet op muziek oefenden maar onmiddellijk volledig moesten uitvoeren wanneer de muziek begon! Dit anderhalfuur dansen was echt de leukste, meest intense, moeilijkste, zwaarste, beste, mooiste, boeiendste, vernieuwendste, meest leerrijke dansles die ik ooit heb gehad!

Ik ben alvast benieuwd naar de spierpijn morgen..

Liefs, van een uitgeputte maar voldane Laura