3 jaar en 1 meter verder

IMG_3667beter.jpg

Vandaag had ik m’n allerlaatste examenmoment voor het bereiken van m’n diploma ergotherapie. Het was de bedoeling dat de stapel leerstof er indrukwekkend uit zou zien maar het ziet er nogal doetjes uit, woeps! Nu nog de resultaten afwachten en ik heb binnenkort m’n diploma in handen.

Liefs, Laura

Advertenties

Eerste week stage

Na een week stage bij Ergotherapiepraktijk Stip heb ik al ongelooflijk veel bijgeleerd. Ik heb heel wat kinderen gezien in de praktijk, op het Speciaal Onderwijs (wat bij ons het Bijzonder Onderwijs heet) en het gewoon onderwijs. Mijn stagementor is naast ergotherapeut ook sensorisch integratie therapeut. Ze gaf me vandaag al een korte uitleg over de basis van SI en deze gaf me een totaal andere kijk op het gedrag van de kinderen. Heel wat “onverklaarbare” gedragingen waren te verklaren volgens deze beginselen. Ik kon de kinderen veel beter begrijpen en weten wat het voor hen zo moeilijk maakt om bepaalde oefeningen/handelingen uit te voeren. M’n stagementor beloofde me in de komende weken nog veel meer te vertellen over deze therapie.

Het fijne aan Nederland is dat mensen helemaal geen etiket (lees: diagnose) hoeven te hebben om toegang te krijgen tot ergotherapie. Hierdoor kunnen kinderen en volwassenen met problemen snel geholpen worden zonder dat er een proces moet worden opgestart bij artsen die heel onbereikbaar zijn en heel lange wachttijden hebben. Om nog maar te zwijgen over alle onderzoeken die moeten worden gedaan om de diagnose te stellen. De ergotherapeut doet zelf heel wat testen om het handelen in kaart te brengen en ontdekt zo vanzelf wat het probleem is, waar de oorzaak ligt en hoe de persoon geholpen kan worden.

Ook op school zijn leerkrachten veel meer vertrouwd met het beroep dan in België, dit mede door de vroegere start van het inclusief onderwijs. Leerkrachten weten dat ze meer kinderen met moeilijkheden hebben in klas en naar wie ze die kunnen doorverwijzen. Zo komen dus ook heel wat kinderen door doorverwijzing van een leerkracht op mijn stageplek terecht. Dit is echt een droomvoorbeeld in vergelijking met België (alhoewel het hier ook nog niet ideaal is). De ergotherapeut wordt ook opgeroepen door wijkteams. Deze teams krijgen aanvragen voor hulp bij mensen thuis, indien het wijkteam onvoldoende expertise heeft wordt de ergotherapeut er bij gehaald. Ook bij het adviseren van hulpmiddelen en aanpassingen wordt automatisch een ergotherapeut aangesteld.

Het mooiste aan en zelfstandige ergotherapeut is dat de therapeut elke vordering helemaal zelf heeft bereikt. Vandaag zagen we fantastische resultaten door het vinden van een geschikte therapie na heel wat onderzoeken en vragenlijsten die de ergotherapeut heeft afgenomen. Daarnaast is de ergotherapeut ook echt een ankerpunt voor de cliënten. Heel wat cliënten krijgen verschillende verpleegkundigen, mensen van het wijkteam, verzorgers enz. over de vloer, maar de ergotherapeut is altijd dezelfde persoon. Mensen hebben dan ook heel veel vertrouwen in haar en bouwen echt een band op.

Wat ik als ergotherapeut jammer zou vinden is dat ik mijn kennis over de andere doelgroepen verlies. Dit is niet het geval bij een zelfstandig ergotherapeut. De cliënten gaan van kinderen met schrijfmotorische problemen, jongeren met een NAH, ernstig verstandelijke beperking tot volwassenen met MS, personen die terminaal ziek zijn en ouderen die langer thuis willen wonen. Het cliënteel is dus heel breed en vol variatie. Daarnaast zijn ook de soorten interventies als de locaties heel verschillend. Mijn stagementor heeft een eigen praktijk maar gaat ook langs op scholen en doet thuisinterventies.

Het jammere aan de zelfstandige ergotherapeut leek mij het contact met collega’s die wegvalt. Dit bleek helemaal niet het geval te zijn! Op de scholen heeft de ergo nauw contact met de fysiotherapeut (bij ons kinesitherapeut), leerkrachten, zorgleraren, directie, conciërges.. en bij de thuisinterventies wordt er geregeld overlegd met de andere betrokken disciplines. Daarnaast is er ook contact met de teams uit de ziekenhuizen waar patiënten onderzoeken laten doen. Aan contact dus geen gebrek! Na één week tijd lijkt dit voor mij echt een heel geschikte job. Ik doe graag mijn eigen ding en bepaal ook graag hoe ik dingen inplan. Het nauwe contact spreekt me ontzettend aan, net zoals de constante afwisseling van patiënten en locaties. Dat kan ik nu al zeggen na één week stage, ik ben zo benieuwd naar wat ik nog allemaal zal zien in de komende negen weken!

Liefs, Laura