24H Amsterdam Oost

Gisteren vond het geweldige 24H evenenement plaats in Oost. Laat dat nu net een stadsdeel zijn dat ik nog niet verkent had! 24H is een uniek project die gedurende één etmaal een bepaald stadsdeel in de kijker plaatst door tal van gratis evenementen en unieke workshops op plaatsen waar je anders niet zou komen. Een bomvol programma vol bijzondere activiteiten bezorgde me heel wat keuzestress. Van chocoladeproeven, yoga, een bezoek aan de operatiezaal, sporten in een kapel, een rondleiding in de carré en karaokeavond tot je eigen poster drukken, roeien in de grachten, zeep maken, een koffiefeestje, workshop eerste fototechnieken, trampolinedisco en een middernacht vlaggenroofspel voor volwassenen, niets is te gek. Eénmaal ik aan mijn ontdekkingstocht begon bleek er veel meer te zijn dan ik had gezien online, wat jammer dat ik zo vaak moest kiezen, ik wou alles zien!

16681750_1316721715056494_865087966614246696_n

Ik startte mijn reis door de start op het Artisplein. Dit is een plein in de dierentuin waar je zonder toegangskaartje bij kunt. Hier kun je gezellig picknicken met zicht op de flamingo’s en zonnen naast het vogelreservoir. Uiteraard kun je ook een glimps opvangen van de zoo zonder echt iets te zien. Bij Artis is ook Microtopia, het enige microbenmuseum ter wereld, en het planetarium waar je naar de sterren kunt kijken. Daar ging ik vorige week langs tijdens de sterrenkijkavond, prachtig was het om in de koepelcinema een reis te maken doorheen ons sterrenstelsel. Na Artis zette ik mijn tocht verder richting park Frankendeale en het gelijknamige huis, daar zou namelijk een moordspel plaatsvinden! Laat ik nu net gigantisch geboeid zijn door misdaad, mysterie en raadsels, echt iets voor mij dus. Toen ik aankwam mocht ik net niet meer meedoen en moest ik wachten op de volgende ronde. Ik settelde me in de heerlijke zon op een bankje in het prachtige park met een thriller in de hand die zich afspeelt in Amsterdam. Na het eten van mijn stuutjes met choco (ik heb echt al 2 maand geen brood meer gegeten, dat smaakte!) begaf ik mij naar het prachtige huis/kasteel waar het moordspel werd gespeeld. Er werd door de inspecteur gevraagd om groepjes van vijf te vormen, waarna we een zuinige blik mochten werpen op het lijk, niet te lang uiteraard uit respect voor het slachtoffer. Doorheen het huis en de tuin waren negen verdachten verspreid (ja net zoals in de spellen en boeken : de butler, de dienstmeid, de vrouw, de dochter, een hippie, de tuinman, de minnares en de autoverantwoordelijke). Iedereen had wel een tip over de mogelijke dader en iedereen werd door elkaar verdacht. Uiteindelijk bleek de butler een affaire te hebben met de dienstmeid, waar het slachtoffer zijn handen niet van af kon houden. De butler had zijn baas op gruwelijke wijze omgelegd om zich te wreken op de handtastelijkheden. Twee teamgenoten van me nodigden me uit om hen te vergezellen op hun verdere expeditie doorheen Oost. We bezochten het Oost Blend festival bij hostel StayOkay op het Timorplein waar een heuse ruil/freecyclemarkt bezig was en waar later een foodshare evenement zou beginnen. In afwachting hiervan sprongen we op de fiets (ik ook echt letterlijk achterop) richting de Czaar Peterstraat, ook wel de leukste winkelstraat van Amsterdam genoemd. Daar hingen feeërieke lichtjes in alle bomen en klonk vrolijke muziek vanuit de knusse, unieke winkels. Terug op het Blendfestival genoten we van massas gratis voedsel en hapjes. Zo dronken we soep van Taste before you waste, proefden we hapjes van een gezondheidsconsulent, schoven we aan bij de barbecue (met ook vegetarische brochettes met heerlijke groenten) en heerlijk zelfgebakken koekjes door buurtbewoners. Mijn toevallige ontmoette kennissen gingen richting hun kamer en ik ging verder naar de Javabookshop waar een liefdeslezing werd gegeven door liefdesfilosoof Jan Drost. Ik was ruim op tijd en snuisterde nog een uur tussen alle heerlijke boeken die ik dolgraag zou willen lezen. De winkel zat propvol, luisteraars stonden tot op de jeugdafdeling om deze man te horen spreken over het grootste mysterie en meest geliefde alsook gehate gevoel van de mens. Achteraf werden getrakteerd op heerlijk sap en hartjeschocolade.

Ik heb alweer een geweldig stadsdeel ontdekt door dit geweldige evenement. Het volgende 24H evenement vindt plaats in Nieuw-West op 13mei. Amsterdam is zoveel meer dan centraal, het is zelfs mijn minst favoriete stadsdeel. Het zit propvol met toeristen alsook toeristenwinkels, coffeeshop, seksshops en vettig voedsel. Aan alle toekomstige citytrippers zou ik adviseren om langs te komen wanneer er een 24H evenement is, dan haal je pas echt het maximum uit je verblijf!

Liefs, Laura

Advertenties

Supermarkten in Nederland: van horror tot paradijs

Aangezien ik hier mijn eigen potje kook en niet heel veel ruimte heb om voedsel te bewaren ga ik vaak langs bij de supermarkt. Ik probeerde reeds vijf verschillende supermarkten uit hier in de buurt : Albert Heijn, Hema (hier hebben ze ook een supermarktversie!), Deen, Dirk en vandaag Foodmarkt/Jumbo. Ik vind het altijd heel leuk om in het buitenland een supermarkt te bezoeken omdat er zoveel andere producten te vinden zijn en je de indeling nog niet kent en dus wel moet alle rijen bekijken. Albert Heijn en Hema waren mij al bekend. Ik maak vooral gebruik van de Albert Heijn to go in het station wanneer ik iets kleins nodig. Bij Deen ging ik langs omdat er op dinsdag dolle deendag is (ik verzin dit niet). Dan zijn er goeie deals en bepaalde producten een stuk goedkoper. Fijn winkel vond ik, een standaard supermarkt met duidelijke opbouw. Bij Dirk ging ik langs omdat deze vlakbij m’n kamer is. Wat. een. ramp. Ik heb nog nooit zoveel chaos gezien in één winkel. Het begon al bij het binnengaan. Ik wist niet eens welke kant ik op moest! Ik nam maar de ingang links en bleek in een aparte drankwinkel van Dirk te zijn. Ik heb zeker tien minuten rondjes zitten lopen in dat gedeelte omdat ik er van overtuigd was dat ik via het drankgedeelte de winkel in kom. Ik was helemaal gedesoriënteerd door alle spiegels en vond uiteindelijk toch nog de uitgang. Oké de ingang van de echte supermarkt bleek dus aan de rechterkant, die tegelijkertijd ook de uitgang was. Ik werd er overrompeld door tientallen schreeuwerige rood-witte borden. Ze waren allemaal even opvallend waardoor ze eigenlijk niet meer opvielen. Ik wist echt niet welke kant ik op moest en liep dan maar wat verdwaasd  en doelloos rond. Hier en daar pikte ik een eurodeal op en vond uiteindelijke na wat verdwalen de weg terug naar de kassa.

Toen ik vandaag een brief wou posten werd ik richting Jumbo gewezen. Ik vond de winkel nergens terug en besloot dan maar langs te gaan bij Foodmarkt. Dit bleek de nieuwe naam te zijn van Jumbo, heel verwarrend hier allemaal. De winkel was een droom (in hoeverre je kan dromen over perfecte supermarkten). De winkel was groot maar open en overzichtelijk. Het zag er allemaal heel hip uit met muurschilderingen en krijtborden. Het leek één grote markt (zoals de naam dus doet vermoeden). Er zijn verschillende open keukens waar de hele dag verse bereidingen worden gemaakt (vegakeuken, pizzabakker, Aziatisch buffet, sushibar..) die je zo mee kunt nemen naar huis! Een heel uitgebreid assortiment en kwaliteitsvolle producten met aandacht voor het milieu. Een gigantisch dure winkel zou je denken maar eigenlijk best goedkoop! Niet zo goedkoop als Dirk, maar daarvoor moet je een misselijkmakend/overprikkelend interieur hebben. Ik zag zoveel producten die ik wou uitproberen, zoveel nieuws, vers en gezond! De winkel is ook nog eens vlakbij, hier ga ik vaker komen.

Liefs, een ondertussen hongerige Laura

 

Amsterdans

Iets wat ik zou missen in Nederland zijn de danslessen die ik in België volg, althans dat dacht ik. Bij het snuisteren tussen verschillende Facebookpagina’s over de buurt waar ik woon botste ik op een berichtje over een nieuwe lessenreeks moderne dans voor volwassenen. De proefles was gratis en de locatie bleek dicht bij m’n kamer te zijn. Mezelf verplicht leuke dingen te gaan doen en wat moed bijeen geraapt om de regen en de duistere straten te trotseren bezorgde me een heel fijne avond. Ik liep even verloren bij het vinden van de locatie (ik was er gewoon helemaal langs gelopen en dacht dat het verder was!), deze bleek nog geen vijf minuten wandelen van mijn deur! Ik kwam veel te vroeg het buurthuis binnen (want ik had een kwartier wandelen gerekend) maar werd hartelijk ontvangen door de vrijwilligers achter de bar en de danslerares die al smikkelend van haar avondmaal me begroette met een enthousiaste glimlach en een zwaai, alsof ze me al jaren kende. Ik had me niet ingeschreven, wat ook niet nodig was, maar werd zo hartelijk ontvangen dat het me overviel. Ik voelde zo’n heerlijk warm gevoel vanbinnen, wat een warme personen zijn die Nederlanders toch! Ik vertelde dat ik de dansles kwam proberen en ging gelijk een gesprekje aan met de danslerares. Even leek ik alleen te zijn maar er volgden nog vijf andere dames. Deze waren een stukje ouder dan mij en allemaal al moeder die terug het dansen zouden oppikken die ze in hun jeugd hebben laten vallen. Het thema van de lessen bleek “het eren van de doden” te zijn. Nee, geen gek spiriwirie gedoe maar muziek van overleden artiesten! Al snel gleed ik over de dansvloer op de tonen van Let’s dance door David Bowie maar zwaaide ik ook wijd met m’n armen op de stem van Whitney Houston en zweefde zachtjes op de tonen van Ludovico Einaudi. Zet alvast onderstaande video’s op om je voor te stellen hoe ik door de zaal zwierde.

Deze les was voor mij echt genieten van de muziek. Heel makkelijke en laagdrempelige pasjes die ik met gemak kon oppikken. Ik kon me onmiddellijk overgeven aan de muziek. Er werden ook wat buikspieroefeningen gedaan en wat gestretcht. Met een heerlijk gevoel wandelde ik door de deugddoende regen naar huis en sliep ik als een roos!

Ik vertelde m’n stagementor over de dansles en ze vond het jammer dat er geen leeftijdsgenoten waren. Vond ik zelf niet zo erg want de dames waren hartstikke lief en gezellig. Maar ze raadde me aan om dit weekend eens langs te gaan bij ADC (Amsterdam Dance Center) waar bekende dansers les geven. Deze lessen zijn vrij en per les te betalen. Ik bekeek zaterdagavond het rooster nog eens en zag een les floorwork/modern/contemporary staan, iets wat ik heel mooi vind en leuk om te doen! De les ging door op zondag om 13u. Ik verplichte mezelf weer deze les te gaan volgen door deze op m’n weekplanner te schrijven (waarvoor dank zusje!) en bij het opstaan al m’n danskleren aan te trekken. Om 12u30 stond ik al in het ADC (ik rekende weer ruim qua verplaatsing) en bewonderde de dansers die ik op de schermen kon volgen. Ik was heel erg benieuwd naar de les want deze was voor ‘intermediate’, dus tussen beginner en advanced, ik vreesde dus niet goed genoeg te zijn.

De dansles startte met het vormen van een kring, hand in hand met alle deelnemers en samen wat ademhalingsoefeningen doen en de ruimte te voelen. Ik vond dit best wel een fijne oefening, zo werd ereen band geschept tussen de dansers, want dat is heel belangrijk bij deze stijl, je moet op elkaar afgestemd zijn. Daarna werd ons gevraagd door de ruimte te wandelen om ons nog meer bewust te worden van de ruimte. Langzaam aan werden bewegingen opgebouwd, we versnelden, draaiden, ging trager, maakten contact en zaten in een flow. Wat losmaak oefeningen en spiertraining en het echte werk kon beginnen, alhoewel mijn spieren al serieus op de proef werden gesteld! We gingen diagonaal werken met echt vloerwerk. We moesten zijwaarts de zaal doorgaan steeds laag bij de grond en zoveel mogelijk contact met de grond. In het begin moest ik nog nadenken over m’n passen maar al snel ging dit instinctief. We moesten ons als dieren gedragen en op een natuurlijke manier de zaal doorkruisen. Na wat oefenen moesten we dit ook per twee met ons gezicht naar elkaar gericht doen, ongelooflijk fijne oefening! De lesgever (Sasker Polman) is een enorm lieve lesgever, hij geeft de hele tijd complimenten, en ondersteund wanneer iets niet goed gaat en benadrukt al het goede, geen enkele keer gaf hij commentaar dat ik iets niet goed deed ookal besefte ik maar al te goed dat ik toch een niveau lager had dan de rest van de groep! Hij benadrukte sterk dat de beginners door oefening ook even goed zouden worden. Dit motiveerde mij enorm om door te doen. Ik heb het lastig gehad, ik voelde het bloed in m’n aderen te hard stromen en dacht dat m’n hoofd zou ontploffen maar deed toch verder. De leraar was zo respectvol en de sfeer zat goed. Op het einde kregen we in een recordtempo een dans aangeleerd die we niet op muziek oefenden maar onmiddellijk volledig moesten uitvoeren wanneer de muziek begon! Dit anderhalfuur dansen was echt de leukste, meest intense, moeilijkste, zwaarste, beste, mooiste, boeiendste, vernieuwendste, meest leerrijke dansles die ik ooit heb gehad!

Ik ben alvast benieuwd naar de spierpijn morgen..

Liefs, van een uitgeputte maar voldane Laura

Wat ik ondertussen leerde van Nederland

Ik heb in de afgelopen zeven dagen best wel al wat gezien hier die best anders is dan in België. Hier even op een rijtje wat ik na een eerste week Nederland al heb ontdekt.

  • Het woord frigo wordt hier niet gebruikt, ik kreeg dan ook een verwarde blik van mijn huisgenoot toen ik vroeg of er een regeling was voor het gebruik van de frigo.
  • Er wordt amper nog gesmst, met mijn minder slimme telefoon blijk ik toch uit de boot te vallen aangezien hier vooral appjes worden verstuurd.
  • Mensen die niet goed te been zijn mogen met kleine felrode wagentjes rijden waar motorfietsen mogen rijden. Deze mogen ook gelijk de pont op, best een grappig zicht. Ze doen me heel hard denken aan het rode postwagentje van Pieter Post. Er is ook maar plaats voor twee personen (alhoewel ik laatst zo’n auto zag met vier mensen in, behoorlijk geplet).
  • Ook op stage zal ik rekening moeten houden met verschillen, zo worden heel wat andere woorden gebruikt! Een kegel wordt hier pion genoemd, pedalen zijn trappers, kroelen is knuffelen, douche wordt als “does” uitgesproken..
  • Een tosti is eigenlijk een driehoekige croque monsieur. In het huis waar ik nu woon was er een gloednieuw tostiapparaat, iedereen was hier heel enthousiast over maar ik wist helemaal niet wat ze bedoelden met een tosti! Ik vertelde dat ik dit nog nooit gegeten had en vroeg wat het precies was. Bleek het gewoon een boterham met ham en kaas te zijn die tussen twee warme platen wordt gestopt (exact, een croque monsieur dus!)
  • Nu de temperaturen hier aan het dalen zijn begint langzaam aan de heisa rond de Elfstedentocht op te starten. Op de radio hoor ik elke ochtend hoeveel kans er is dat de tocht zal doorgaan. Het is ondertussen 20 jaar geleden dat deze nog is kunnen doorgaan, ik vrees er voor. Misschien maar goed ook want het is levensgevaarlijk. Blijkbaar gaan mensen als gekken massaal naar de plaatsen waar de tocht door gaat wat voor heel wat gevaar in het verkeer zorgt.
  • Dat Nederlanders echt gekke namen bedenken voor hun kinderen (een man probeerde zijn kind laatst in te schrijven als Rolls Royce en Tjakkalotte)
  • Nederlanders zijn heel hartelijke en vriendelijke mensen. Overal word ik met stevige handdrukken, grote glimlachen en thee ontvangen!

Liefs, Laura

Eerste dag Amsterdam

Gisteren ben ik aangekomen op m’n kamer in Amsterdam. Hier ga ik de komende maanden wonen samen met enkele Nederlanders een een kat. M’n ouders hebben me tot hier gebracht (waarvoor dank, heel wat gesleur met valiezen gespaard). We aten samen nog bij Wagamama voor ze terug naar huis keerden. Ik at er de heerlijke Surendra’s curry yasai met dat geheimzinnig lekkers waarvan ik vermoed dat het zoete aardappel is. Wat een geweldige uitvinding van de natuur trouwens, ik ben gek op zoets en aardappelen, zoete aardappel is een godsgeschenk!

Na het eten en het vertrek van m’n ouders settelde ik me in m’n gezellige kamer. Ik heb hier een geweldig dubbelbed en ingebouwde kasten waar ik al m’n spullen in kwijt kan. na een heerlijke nacht en het testen van m’n wekkerradio, om zeker te zijn dat deze werkt wanneer ik naar stage moet, ging ik de stad kort verkennen. Ik begon m’n dag met een wandeling in de buurt waar ik woon en ging verder om de pont te nemen naar de andere kant van Amsterdam. Ik bezocht de tentoonstelling “The art of Banksy” in de Beurs van Berlage. Best een vrij dure toegang betaald maar wel veel werken kunnen zien, helaas enkel prints en vaak dezelfde ontwerpen zien terugkeren. Boeiend om Banksy eens in het “echt” te zien (z’n echte werken zijn natuurlijk enkel op straat te vinden) maar toch te veel geld voor wat het maar is. Verder ging ik nog even langs bij Hema voor beddengoed (want ik was niet voorzien op een dubbelbed), eten voor vanavond en tape om foto’s op te hangen in m’n kamer. Daarna nog snel even bij Albert Heijn langs geweest om vla te kopen, die ze gisteren niet hadden!

Ondertussen heb ik een grote kom vla op met Schuddebuikjes en geniet ik nog even van m’n vrije dag en m’n eigen kamer.

img_2995beterimg_2997beterimg_2999beterimg_2998beter

Morgen al mijn eerste dag stage, het is nog wat zoeken naar de meest ideale manier om op stage te komen, zeker nu ik nog geen fiets heb. Ik heb er wel keiveel zin in want m’n stageplek klinkt alvast heel boeiend. Het is een zelfstandige ergotherapiepraktijk die alle doelgroepen waar een ergo mee kan werken als cliënten heeft. Ik zal dus vast en zeker veel bijleren over de soorten interventies en de verschillende doelgroepen. M’n stageplek kun je trouwens volgen op Facebook op deze pagina.

Liefs, Laura