WTG Koopjes

Toen ik vorige weekend de negen straatjes ging verkennen viel mijn oog op een Who’s That Girl winkel. Er zijn er maar 4 en ik had deze toevallig ontdekt net wanneer er solden waren, dat kon geen toeval zijn. Tussen de solden vond ik deze basics : een rok met groene-witte spikkels aan 50% korting en een jeansblauwe jurk met 40% korting! Ik ben heel blij met m’n vondsten, nu nog een gelegenheid vinden om ze aan te trekken!

img_3022beterimg_3029beter

Liefs, Laura

Advertenties

Boekenverrassingspakket

Nog zo’n heerlijk voordeel aan Nederland, de boeken zijn hier even leesbaar en de boekenwinkels even nuttig/verleidelijk voor mij als in België. Al snel ontdekte ik de lokale boekhandel op Noord : Boekhandel over het water. Een gezellige boekenwinkel met een unieke collectie bijzondere boeken. Een befaamd item in de boekenwinkel : de boekenverrassingspakketten. Een stapeltje boeken, mooi ingepakt met één thema en een spotprijs! Je weet niet welke boeken het zijn maar krijgt een kleine hint over het thema van de stapel. Ik had bij mijn eerste bezoek lang staan twijfelen er eentje uit te proberen maar liet deze dan toch liggen. Toen ik nog eens langsging lag het stapeltje dat mijn aandacht het meest trok er nog altijd : “Van Kop tot kont, alles over het lichaam €12,50”. Ik vind alles over het lichaam heel erg boeiend en verdiep me er graag in, leek me dus geen slechte koop en zeker niet voor die prijs. Ik waagde het er dan toch op en nam de stapel boeken mee naar huis. Heerlijk spannend was het om de pakjes open te maken! Volgende boeken zaten in mijn pakket : “Darwins peepshow” van Menno Schilthuizen, “Hap slik weg” van Mary Roach, “Op het tweede gezicht” van Jaco Berveling en “Kunstmatig van nature” van Jos De Mul.img_3014beterimg_3016beterHet eerste boek dat ik uitpakte was al meteen het meest absurde boek. Dit lachwekkende biologie boek beschrijft de ontwikkeling van de geslachtsdelen binnen het dierenrijk. Deze blijken namelijk een belangrijke factor in de evolutie van elke soort. Het boek is geschreven door evolutiebioloog -en onderzoeker Menno Schilthuizen. Het boek begint alvast met “Voorspel” in plaats van “Voorwoord”, dat beloofd voor de rest van het boek.img_3017beterHet tweede boek dat ik vol spanning uit het cadeaupapier haalde was “Hap slik weg” van de “Davis Sedaris of science”, Mary Roach (bekend van deze TED-talk). Het boek is een spannende en ranzige leerzame tocht doorheen het maag-darmkanaal. Blijkbaar een aanrader voor mensen die van ingenieuze woordspelingen, nieuwe inzichten en humor om van te schaterlachen houdt, helemaal geschikt voor mij dus! img_3018beterHet volgende boek dat het daglicht mocht zien was “Op het tweede gezicht”, een boek die uitzoekt wat de link is tussen het karakter en het gelaat. We verbinden al snel iemands gezicht met innerlijke kwaliteiten, dit automatisme is zo oud als de mens zelf. Alvast benieuwd naar de linken die ik zal leggen na het lezen van het boek!img_3019beterEen boek over de maakbare mens zoals genetisch gemodificeerde baby’s, dwarslaesiepatiënten die computers kunnen aansturen met hun gedachten en androïde robots die werken als prostituees zoals in de serie “Real Humans”. De schrijvers stelt zichzelf de vraag of wij de eerste generatie zijn die de volgende generatie zelf schept.img_3021beter

Ik heb nog heel wat leeswerk, ik ga er dus maar weer vandoor!

Liefs, Laura

Verdiende Lush

Op een zalige zondagavond (na een heerlijke dansles en wat kuieren door de stad) vond ik dat ik wel een deugddoend bad had verdiend. Nu heb ik ook nog eens het geluk dat het bad die ik hier kan en mag gebruiken ook een bubbelfunctie heeft! Van Wendy, Lisa en Fleur kreeg ik een grote Lushdoos met verschillende lichaamsverwennerij. Hoog tijd om die eens uit te gaan testen want ik ben een Lushgroentje en was aan mijn dierenproefvrije/handgemaakte/veganistische zeep met verse ingrediënten in recycleerbare pottekes-ontmaagding toe!

img_3032beter

Ik ging voor de Bathbomb (waarvan ik de verdere naam vergeten ben) en de Body Conditioner African Paradise (stond op het doosje, weet ik echt niet zo uit het hoofd hoor). Op aanraden van m’n zus nam ik maar een halve bruisbal (ik was net daarvoor ook al zo onhandig geweest om die te laten vallen waardoor ik wel makkelijk een helft kon nemen aangezien deze in drie stukken was..). Ik liet me heerlijk in het warme bad zakken en snoof de felle Lushgeur op, heerlijk! Volgens de site zou er het een bruisbal moeten zijn met advocado maar ik vond het vooral naar citrusvruchten ruiken. Ik zette nog wat bubbels aan en met een boek in de hand vertoefde ik zo’n drie kwartier in het heerlijk fruitige paradijs. Op het einde smeerde ik me nog zuinig in met de body conditioner, een lekker ruikend goedje met amandel, moringa-olie, sheaboter en vers mangosap. Ik heb nog nooit zo’n heerlijk zachte/gladde huid gehad! Ik verliet het bad met blozende wangen (door het warme water en het tintelend gevoel over heel m’n lichaam) en had net een geweldige eerste ervaring met Lush. See you soon baby!

Liefs, Laura

Vegetarische horror

Nu ik op kamers zit moet ik m’n dagelijkse maaltijden zelf voorzien. Ik ben een groene meid (nou ja, af en toe als het me uitkomt), en ging dus vol goeie moed een vegetarische leven tegemoet aangezien ik nu geen rekening moet houden met andere eters die net wat minder groen ingesteld zijn wanneer het op eten aankomt. Ik kook ondertussen al een dikke twee weken vegetarisch. Ik hou heel erg van de Vlaamse kost die ik thuis vaak eet en wil dan ook liefst dit soort gerechten blijven eten. In deze moderne tijden heb ik geluk dat zowat elk stuk vlees een vegetarische versie heeft in de gigasupermarkten in deze wereldstad. Zo begon ik vandaag hongerig aan gehaktballen in tomatensaus, want ik ben een echte gehaktfan! Ik vond in de supermarkt zoiets als ‘vers gehakt’ maar dan vegetarisch. Dus van dat roze gehakt in slierten, net zoals de echte, zodat ik m’n eigen balletjes kan rollen. Ik opende in de keuken het pakje en nam de nogal vreemd uitziende en aanvoelende smurrie in m’n handen. Een vrij droge boel en dus helemaal niet simpel om ballen van te vormen, die op de verpakking zag er nochtans zo perfect uit.. Alweer had ik me laten misleiden! Enfin, mijn soort van ballen gingen het kokende vocht in. Nog geen seconde in het water en de eerste bal valt helemaal uiteen, in dat kokende sopje. Er was geen redden meer aan dus ik liet het maar koken. Ik begon aan m’n tomatensaus en oh man wat was die heerlijk! Toen ik de ballen uit het sop wou vissen bleek de schade erger dan verwacht. Er bleef haast niks meer over van de ronde vormen die ik eigenhandig had zitten kneden. Na heel wat gedoe om het ‘vlees’ uit het sop te krijgen kon ik dan toch aan tafel gaan. Vergezelt met puree en appelmoes (voor sommigen een horrorcombinatie maar voor mij een match made in heaven), ging ik aan tafel en schepte m’n saus met gehaktprut in m’n bord. Dat zag er niet goed uit, walgelijk gewoon! Ik waagde me aan een voorzichtige eerste hap en kon het nog net binnen houden. De losse brokjes waren heel erg soppig en slap, bah!! Gelukkig hadden enkele halve ballen het wel gered en kon ik deze nog snijden. Jak, wat een smerig gedoe! M’n saus ook helemaal naar de vaantjes door die ranzige smurrie. Eén van mijn favoriete gerechten helemaal verpest, ik moest nog net niet kokhalzen. Al een geluk dat ik nog appelmoes en puree had om me te troosten (die puree was ook niet helemaal geslaagd trouwens, hoe kan zoiets nu mislukken?). De vegetariër in mij is diep teleurgesteld in m’n verlangen naar echte lekkere gehaktballen die m’n moeder zo goed kan klaarmaken. Ik hou het in het vervolg maar weer bij een simpele groentenburger!

Liefs, Laura (die geen honger meer heeft door het horrorvoedsel maar zo graag iets anders wil binnenkappen om die vreselijke smaak weg te krijgen)

Supermarkten in Nederland: van horror tot paradijs

Aangezien ik hier mijn eigen potje kook en niet heel veel ruimte heb om voedsel te bewaren ga ik vaak langs bij de supermarkt. Ik probeerde reeds vijf verschillende supermarkten uit hier in de buurt : Albert Heijn, Hema (hier hebben ze ook een supermarktversie!), Deen, Dirk en vandaag Foodmarkt/Jumbo. Ik vind het altijd heel leuk om in het buitenland een supermarkt te bezoeken omdat er zoveel andere producten te vinden zijn en je de indeling nog niet kent en dus wel moet alle rijen bekijken. Albert Heijn en Hema waren mij al bekend. Ik maak vooral gebruik van de Albert Heijn to go in het station wanneer ik iets kleins nodig. Bij Deen ging ik langs omdat er op dinsdag dolle deendag is (ik verzin dit niet). Dan zijn er goeie deals en bepaalde producten een stuk goedkoper. Fijn winkel vond ik, een standaard supermarkt met duidelijke opbouw. Bij Dirk ging ik langs omdat deze vlakbij m’n kamer is. Wat. een. ramp. Ik heb nog nooit zoveel chaos gezien in één winkel. Het begon al bij het binnengaan. Ik wist niet eens welke kant ik op moest! Ik nam maar de ingang links en bleek in een aparte drankwinkel van Dirk te zijn. Ik heb zeker tien minuten rondjes zitten lopen in dat gedeelte omdat ik er van overtuigd was dat ik via het drankgedeelte de winkel in kom. Ik was helemaal gedesoriënteerd door alle spiegels en vond uiteindelijk toch nog de uitgang. Oké de ingang van de echte supermarkt bleek dus aan de rechterkant, die tegelijkertijd ook de uitgang was. Ik werd er overrompeld door tientallen schreeuwerige rood-witte borden. Ze waren allemaal even opvallend waardoor ze eigenlijk niet meer opvielen. Ik wist echt niet welke kant ik op moest en liep dan maar wat verdwaasd  en doelloos rond. Hier en daar pikte ik een eurodeal op en vond uiteindelijke na wat verdwalen de weg terug naar de kassa.

Toen ik vandaag een brief wou posten werd ik richting Jumbo gewezen. Ik vond de winkel nergens terug en besloot dan maar langs te gaan bij Foodmarkt. Dit bleek de nieuwe naam te zijn van Jumbo, heel verwarrend hier allemaal. De winkel was een droom (in hoeverre je kan dromen over perfecte supermarkten). De winkel was groot maar open en overzichtelijk. Het zag er allemaal heel hip uit met muurschilderingen en krijtborden. Het leek één grote markt (zoals de naam dus doet vermoeden). Er zijn verschillende open keukens waar de hele dag verse bereidingen worden gemaakt (vegakeuken, pizzabakker, Aziatisch buffet, sushibar..) die je zo mee kunt nemen naar huis! Een heel uitgebreid assortiment en kwaliteitsvolle producten met aandacht voor het milieu. Een gigantisch dure winkel zou je denken maar eigenlijk best goedkoop! Niet zo goedkoop als Dirk, maar daarvoor moet je een misselijkmakend/overprikkelend interieur hebben. Ik zag zoveel producten die ik wou uitproberen, zoveel nieuws, vers en gezond! De winkel is ook nog eens vlakbij, hier ga ik vaker komen.

Liefs, een ondertussen hongerige Laura

 

Amsterdans

Iets wat ik zou missen in Nederland zijn de danslessen die ik in België volg, althans dat dacht ik. Bij het snuisteren tussen verschillende Facebookpagina’s over de buurt waar ik woon botste ik op een berichtje over een nieuwe lessenreeks moderne dans voor volwassenen. De proefles was gratis en de locatie bleek dicht bij m’n kamer te zijn. Mezelf verplicht leuke dingen te gaan doen en wat moed bijeen geraapt om de regen en de duistere straten te trotseren bezorgde me een heel fijne avond. Ik liep even verloren bij het vinden van de locatie (ik was er gewoon helemaal langs gelopen en dacht dat het verder was!), deze bleek nog geen vijf minuten wandelen van mijn deur! Ik kwam veel te vroeg het buurthuis binnen (want ik had een kwartier wandelen gerekend) maar werd hartelijk ontvangen door de vrijwilligers achter de bar en de danslerares die al smikkelend van haar avondmaal me begroette met een enthousiaste glimlach en een zwaai, alsof ze me al jaren kende. Ik had me niet ingeschreven, wat ook niet nodig was, maar werd zo hartelijk ontvangen dat het me overviel. Ik voelde zo’n heerlijk warm gevoel vanbinnen, wat een warme personen zijn die Nederlanders toch! Ik vertelde dat ik de dansles kwam proberen en ging gelijk een gesprekje aan met de danslerares. Even leek ik alleen te zijn maar er volgden nog vijf andere dames. Deze waren een stukje ouder dan mij en allemaal al moeder die terug het dansen zouden oppikken die ze in hun jeugd hebben laten vallen. Het thema van de lessen bleek “het eren van de doden” te zijn. Nee, geen gek spiriwirie gedoe maar muziek van overleden artiesten! Al snel gleed ik over de dansvloer op de tonen van Let’s dance door David Bowie maar zwaaide ik ook wijd met m’n armen op de stem van Whitney Houston en zweefde zachtjes op de tonen van Ludovico Einaudi. Zet alvast onderstaande video’s op om je voor te stellen hoe ik door de zaal zwierde.

Deze les was voor mij echt genieten van de muziek. Heel makkelijke en laagdrempelige pasjes die ik met gemak kon oppikken. Ik kon me onmiddellijk overgeven aan de muziek. Er werden ook wat buikspieroefeningen gedaan en wat gestretcht. Met een heerlijk gevoel wandelde ik door de deugddoende regen naar huis en sliep ik als een roos!

Ik vertelde m’n stagementor over de dansles en ze vond het jammer dat er geen leeftijdsgenoten waren. Vond ik zelf niet zo erg want de dames waren hartstikke lief en gezellig. Maar ze raadde me aan om dit weekend eens langs te gaan bij ADC (Amsterdam Dance Center) waar bekende dansers les geven. Deze lessen zijn vrij en per les te betalen. Ik bekeek zaterdagavond het rooster nog eens en zag een les floorwork/modern/contemporary staan, iets wat ik heel mooi vind en leuk om te doen! De les ging door op zondag om 13u. Ik verplichte mezelf weer deze les te gaan volgen door deze op m’n weekplanner te schrijven (waarvoor dank zusje!) en bij het opstaan al m’n danskleren aan te trekken. Om 12u30 stond ik al in het ADC (ik rekende weer ruim qua verplaatsing) en bewonderde de dansers die ik op de schermen kon volgen. Ik was heel erg benieuwd naar de les want deze was voor ‘intermediate’, dus tussen beginner en advanced, ik vreesde dus niet goed genoeg te zijn.

De dansles startte met het vormen van een kring, hand in hand met alle deelnemers en samen wat ademhalingsoefeningen doen en de ruimte te voelen. Ik vond dit best wel een fijne oefening, zo werd ereen band geschept tussen de dansers, want dat is heel belangrijk bij deze stijl, je moet op elkaar afgestemd zijn. Daarna werd ons gevraagd door de ruimte te wandelen om ons nog meer bewust te worden van de ruimte. Langzaam aan werden bewegingen opgebouwd, we versnelden, draaiden, ging trager, maakten contact en zaten in een flow. Wat losmaak oefeningen en spiertraining en het echte werk kon beginnen, alhoewel mijn spieren al serieus op de proef werden gesteld! We gingen diagonaal werken met echt vloerwerk. We moesten zijwaarts de zaal doorgaan steeds laag bij de grond en zoveel mogelijk contact met de grond. In het begin moest ik nog nadenken over m’n passen maar al snel ging dit instinctief. We moesten ons als dieren gedragen en op een natuurlijke manier de zaal doorkruisen. Na wat oefenen moesten we dit ook per twee met ons gezicht naar elkaar gericht doen, ongelooflijk fijne oefening! De lesgever (Sasker Polman) is een enorm lieve lesgever, hij geeft de hele tijd complimenten, en ondersteund wanneer iets niet goed gaat en benadrukt al het goede, geen enkele keer gaf hij commentaar dat ik iets niet goed deed ookal besefte ik maar al te goed dat ik toch een niveau lager had dan de rest van de groep! Hij benadrukte sterk dat de beginners door oefening ook even goed zouden worden. Dit motiveerde mij enorm om door te doen. Ik heb het lastig gehad, ik voelde het bloed in m’n aderen te hard stromen en dacht dat m’n hoofd zou ontploffen maar deed toch verder. De leraar was zo respectvol en de sfeer zat goed. Op het einde kregen we in een recordtempo een dans aangeleerd die we niet op muziek oefenden maar onmiddellijk volledig moesten uitvoeren wanneer de muziek begon! Dit anderhalfuur dansen was echt de leukste, meest intense, moeilijkste, zwaarste, beste, mooiste, boeiendste, vernieuwendste, meest leerrijke dansles die ik ooit heb gehad!

Ik ben alvast benieuwd naar de spierpijn morgen..

Liefs, van een uitgeputte maar voldane Laura

Wat ik ondertussen leerde van Nederland

Ik heb in de afgelopen zeven dagen best wel al wat gezien hier die best anders is dan in België. Hier even op een rijtje wat ik na een eerste week Nederland al heb ontdekt.

  • Het woord frigo wordt hier niet gebruikt, ik kreeg dan ook een verwarde blik van mijn huisgenoot toen ik vroeg of er een regeling was voor het gebruik van de frigo.
  • Er wordt amper nog gesmst, met mijn minder slimme telefoon blijk ik toch uit de boot te vallen aangezien hier vooral appjes worden verstuurd.
  • Mensen die niet goed te been zijn mogen met kleine felrode wagentjes rijden waar motorfietsen mogen rijden. Deze mogen ook gelijk de pont op, best een grappig zicht. Ze doen me heel hard denken aan het rode postwagentje van Pieter Post. Er is ook maar plaats voor twee personen (alhoewel ik laatst zo’n auto zag met vier mensen in, behoorlijk geplet).
  • Ook op stage zal ik rekening moeten houden met verschillen, zo worden heel wat andere woorden gebruikt! Een kegel wordt hier pion genoemd, pedalen zijn trappers, kroelen is knuffelen, douche wordt als “does” uitgesproken..
  • Een tosti is eigenlijk een driehoekige croque monsieur. In het huis waar ik nu woon was er een gloednieuw tostiapparaat, iedereen was hier heel enthousiast over maar ik wist helemaal niet wat ze bedoelden met een tosti! Ik vertelde dat ik dit nog nooit gegeten had en vroeg wat het precies was. Bleek het gewoon een boterham met ham en kaas te zijn die tussen twee warme platen wordt gestopt (exact, een croque monsieur dus!)
  • Nu de temperaturen hier aan het dalen zijn begint langzaam aan de heisa rond de Elfstedentocht op te starten. Op de radio hoor ik elke ochtend hoeveel kans er is dat de tocht zal doorgaan. Het is ondertussen 20 jaar geleden dat deze nog is kunnen doorgaan, ik vrees er voor. Misschien maar goed ook want het is levensgevaarlijk. Blijkbaar gaan mensen als gekken massaal naar de plaatsen waar de tocht door gaat wat voor heel wat gevaar in het verkeer zorgt.
  • Dat Nederlanders echt gekke namen bedenken voor hun kinderen (een man probeerde zijn kind laatst in te schrijven als Rolls Royce en Tjakkalotte)
  • Nederlanders zijn heel hartelijke en vriendelijke mensen. Overal word ik met stevige handdrukken, grote glimlachen en thee ontvangen!

Liefs, Laura